Allemaal rokjes, deel 3

Ik presenteer u: Poes - rokje met tricotband - fronsrokje met tailleband - A-lijn met elastiek (en een half gesnoeid boompje).

Stuk voor stuk rokjes voor 4-jarigen, in het kader van het Allemaal rokjes-project enerzijds en het stof(resten)-opwerken anderzijds (kleine lapjes = kleine rokjes). 

Nog iemand die mee op de foto wilde...

De achterkant van het kabouterrokje is niet symmetrisch wegens te weinig stof om er nog een half rugpand uit te knippen. Net zoals bij de kaboutertas heb ik dus weer een beetje moeten prutsen. Werken met restjes, altijd een avontuur!

Uit een grotere lap stof knipte ik nog een rechthoek voor een fronsrokje met rekkende band. Ik weet nog niet zeker of ik het voor mezelf hou, maar het zit zo gemakkelijk dat de kans vrij groot is.

(Poes met haar afleidingsmanoeuvres ook altijd!)

Materiaal:

- rokje met tricotband: tweedehands stofje waaruit ik ooit mijn eerste t-shirtje/bloesje voor mezelf maakte (gefaald) + tricotband uit een t-shirt

- fronsrokje met tailleband: restjes kringwinkelstof, eerder een stijve stof, maar het ging nog net

- A-lijn met elastiek: restjes kabouterstof en rode stof uit de restjeszak van "gemaakt"

- fronsrokje met rekkende band: tweedehands stofje (hetzelfde als deze ovenwanten) + band uit een t-shirt

Patronen: Madame Zsazsa, Allemaal rokjes 

Dagen zonder internet

Maandag kreeg Stefan telefoon van een medewerker van onze nieuwe internetprovider. We zouden twee weken geen internet hebben, wegens een administratief foutje van hun kant. TWEE WEKEN! Vanaf woensdag. Toen we maandag het nieuws kregen, begon ik na te denken over wat dat zou betekenen. U moet weten, ik gebruik het internet ZO VEEL. We kijken geen tv, dus internet is een van de hoofdbronnen van entertainment. En meer dan dat. Internet helpt mij ook:

- als ik plots goesting heb in een of ander nieuw dessertje / tussendoortje (geen koekjes-uit-de-winkel-trommel hier)

- als ik een weekmenu wil samenstellen en daarvoor altijd eerst eens mijn koken-Pinterestbord bekijk

- om op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gebeurt (een beetje maar, want in het algemeen vind ik de wereld niet heel erg boeiend)

- als ik wil weten om welk uur de trein rijdt (b-rail.be)

- als ik wil controleren of de trein effectief rijdt (railtime.be)

- als ik twijfel hoe tatoeëerder geschreven wordt - ik dacht dat tattooeur ook bestond, maar da's door de invloed van het Frans (tatoueur, voor de geïnteresseerden) (woordenlijst.org en atilf.atilf.fr)

- voor communicatie via e-mail (hoe ouderwets!) want ik vind sms'en en telefoneren niet leuk

- om te skypen met verre vrienden

- om patroontjes en handleidingen te zoeken

- om interessante documentaires te bekijken

- om te shoppen vanaf mijn stoel

- om mijn dagelijkse portie blogs-lezen binnen te krijgen

- om te weten te komen hoe het zit met Gaby en Lynette en Suzan en Bree ;-)

- om naar muziek te luisteren (youtube.com)

- om vraag & aanbod van mede-letsers te bekijken

- om te pinteresten

- maar we gaan niet blijven opsommen he.

Ik wil maar zeggen: ik vind dat eigenlijk best wel zotjes dat zoveel aspecten van mijn leven samenhangen met / afhangen van internet. Internetverslaafd, ikke? Ja, natuurlijk.

Maar sinds deze avond kunnen we toch weer surfen. Noem het maar de toevalligheden van het noodlot. Ik duim dat het noodlot ons gunstig gezind blijft, maar evengoed zijn we morgen weer offline. Niet dat ik het erg zou vinden. Want ik heb wel echt vollenbak geleefd gedurende mijn vrije dagen zonder internet. 

Donderdag: opruimen, vegen, was doen (afhalen, ophangen, verzamelen), afwas en afdroog, plantjes naar de zaaikamer boven verhuizen, geroosterde, pittige noten maken, overstroomd worden door bezoek, boswandeling met papa en co en hund hond, fotootjes maken, een Zsazsa-rokje afwerken en een nieuw Zsazsa-rokje maken. Allemaal op één dag zonder internet. 

Vrijdag moest ik werken en ging ik na het werk meteen naar mijn schoonzus. Daar eventjes mails opgehaald en de blogreader geleegd, maar al snel werd de laptop toegeklapt en werd er van een internetloze avond genoten.

En vandaag (zaterdag) was dag 4 zonder internet. Nietsen, in patroonboeken bladeren, smoothie maken, smoothie drinken, nietsen, me buiten installeren met een dik groot tuinkussen en mijn zaaiplanning, nietsen, de schoonzus ontvangen, nietsen, plantjes in grotere potjes verplanten, merken dat mijn armen aan het verbranden zijn, fietstochtje voor boodschappen, nietsen, potjes vol aarde steken, zaadjes in potjes doen (allemaal op een zo laag mogelijk tempo), eten, patroontje overtekenen, stofje voor een rokje zoeken, geen stofje vinden, nog een beetje buiten genieten, een filmpje van spelende Poes maken, gaan lopen (met Evy natuurlijk). En bij thuiskomst bleek het internet te werken.

Bon, wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik heb het niet heel erg gemist. Soms werd er eens gevloekt, want 'aaaargh, ik wilde x maken maar dat recept had ik nog niet overgeschreven' of 'kent ge da liedje? - nee, wacht, youtube wel! ah dju, nee, we hebben geen internet'. Maar zo'n tijdelijke, korte, onvoorziene internetloosheid, het heeft wel deugd gedaan. Of zou het allemaal aan de aanwezigheid van de zon liggen?

Ondertussen op de materniteit

De naaikamer is tijdelijk ook een zaaikamer. Gericht op het zuiden, het meest geschikt voor babyplantjes. Ik zou willen schrijven: "Er wordt hier volop gegroeid!" Maar het gebrek aan zonlicht zal u misschien ook al opgevallen zijn? Zelfs in de zuidelijk georiënteerde, tocht- en regenvrije 'serre' zijn de successen gering. Allez, of toch minder dan verwacht... 

Aanvankelijk stonden alle potjes open en bloot, maar ik zag op Pinterest dit en dit en bij gebrek aan het eerste vroeg ik familieleden om plastic flessen bij te houden voor mij (want wij drinken nooit uit plastic flessen). En het heeft gewerkt! Denk ik toch. De foto hierboven dateert van 29 april. Vandaag ziet het er zoals op de foto's hieronder uit.

De tomatenplantjes zien er alleszins goed uit.

En de bietjes zien er ook tevreden uit.

De basilicum is tot nu toe goed bezig, maar de peper- en paprikazaadjes vonden het precies toch te koud, met uitzondering van een dapper plantje. 

Buiten dan. Een reuzezonnebloem in wording in de voortuin. Elke keer ik haar passeer, kijk ik eens hoe het ermee is. ;-) Benieuwd hoe groot en hoe schoon die zal worden! Het kippengaas heb ik gebruikt als bescherming tegen katten die graag hun behoeften kwamen doen in die bak...

Framboosjes!

Aardbeitjes die we twee jaar geleden kregen, waarvan ik niet weet of ze eigenlijk meerjarig zijn, die we vorig jaar verwaarloosd hebben maar waarvan er toch nog een paar uitlopers overleefd hebben... Misschien komt daar dus weinig van, maar we kunnen maar proberen.

Bloemen hebben we ook veel.

De bietjes in pot buiten.

En nu eindelijk de échte moestuin in!

Erwtjes! Een van de weinige dingen die groeien.

Tenzij je het gras zou meetellen.

En de rabarberheld! Zijn grootte is misschien niet zo heel duidelijk op de foto, maar geloof mij vrij: zonder moeite van onze kant is dat al een gigantische plant! Binnenkort nog maar eens rabarbertaart maken...

Het padje tussen moestuin en 'gras'-veld wordt een beetje overwoekerd. Wij vinden dat wel schoon en al, maar jammer genoeg is dat ook wel een ideale schuilplaats voor slakken. To do komend weekend: 'on'kruid wieden.

En dat de slakken al talrijk aanwezig zijn, wordt bewezen door onderstaande foto. Op dag x stond hier namelijk nog een eerste rijtje radijsjes te groeien, op dag x+1 was plots alles weg. Snif.

Goed, verder in de tuin spotte ik nog deze baby's:

En nog meer bloemen.

En schone varens.

En een strook waar meiklokjes, die giftige evil bastards, stonden/staan. Een strook die ik waarschijnlijk zal opvullen met een bloemenmengeling, om bijtjes te lokken. 

En komend weekend moet en zal er nog gemoestuinierd worden! En gaan we dan allemaal samen duimen dat de zon mijn plantjes (en de uwe, indien van toepassing) de nodige groei-energie geeft?

Koopvrijheid: tussentijdse evaluatie

Even ter herinnering: begin dit jaar besloot ik van 2012 een niets-kopen-jaar te maken. Consuminderen en consumanderen klonken plots zo belachelijk kleinschalig, ofzo, ik wilde een stap verder gaan, mezelf nog meer uitdagen, door nog minder te kopen. 


Wat ik heb overwogen om te kopen tussen 1 januari en vandaag

• boeken met een cadeaubon van Standaard Boekhandel en met een cadeaubon van Kudzu, maar ik twijfel nog altijd dewelke... Vegalicious? Puur & vegetarisch? Puur plantaardig? Wat de pot schaft? Groenten in potten? Of Ecofabulous koken in alle seizoenen? U ziet het: twijfels en dilemma's, want veel te veel goeie boeken. En ja, ik zwijg zelfs nog van fictie-boeken, zeer bewust.
• Allemaal rokjes (maar ik heb het gekregen, joepie!)
• grote lappen stof, want mijn stoffenvoorraad is echt niet zo groot... Genoeg kleinere lappen, maar daarmee maak je geen rokken...

Wat ik effectief gekocht heb

• leervrije, comfortabele schoenen
• een blinde ritsvoet
• 4 tweelingnaalden (twee voor tricot, twee gewone)
• een hakmolen als extra accessoire bij de staafmixer die we al hadden
• oh ja, en een potje essentiële olie voor mijn zelfgemaakte verzorgingsproducten en 2 m koord om mijn paspelprobleem hopelijk te kunnen oplossen

Even recapituleren: de uitzonderingen op de niet-kopen-'regel' waren:

• letsen 
• ruilen
• krijgen
• 'vervangen indien echt onmogelijk om op een andere manier te bekomen én nogal noodzakelijk om te kunnen leven' 

Niet-leren, nog degelijke schoenen in maat 36-37 heb ik via LETS gezocht, maar weinig reacties op gekregen. Eén iemand stuurde een foto van typische wandelschoenen, waarvan ik twijfelde of ze wel leervrij waren en die ik me nu niet echt zag dragen, en al zeker niet onder een kleedje of een rokje ;-) Ruilen bleek ook moeilijk, want weinig vriendinnen, en nog minder met dezelfde (kleine) schoenmaat.
En dan was het Van Katoen. En vergezelde ik Opgewekte Kapucijnaap tijdens haar zoektocht naar vegan schoenen. Kapucijnaap is al een even moeilijke als ik op het vlak van schoenen ;-) We gingen naar Zoot, wetende dat Zoot schoenen van het merk Beyond Skin verkoopt, ook wel gekend als de collectie vegan schoenen ontworpen door Stella McCartney, het topwijf dat zich verzet tegen het gebruik van leder maar wél hippe schoenen wil blijven dragen. Nu, op die mooie 14 april waren er geen 'normale' schoenen van Beyond Skin, maar ik vond er wel een paar ballerina's uit textiel, van het merk Victoria (made in Spain). Aangezien mijn ballerina's bijna versleten waren/zijn, besloot ik mijn laatste uitzondering toe te passen: vervangen, want ik had er nog geen kunnen letsen/ruilen/krijgen en ik vind schoenen nogal noodzakelijk om te leven. Kapucijnaap gaf me haar zegen, na een resem bedenkingen en overwegingen en twijfels en 'zou ik dat wel doen want ik ging niets kopen'-gezaag.

Het naaivoetje en de naalden werden aangekocht om rokjes met blinde ritsen te maken en die dan nog mooi af te werken onderaan. Ik had met deze aankoop kunnen wachten, maar ik zou het ook volgend jaar nog gekocht hebben.

De hakmolen heb ik eigenlijk niet zelf gekocht, maar was de beslissing van Stefan. Hij had me al vaak horen vloeken op de staafmixer, 'dat ding is niet geschikt om noten of dadels of abrikozen te mixen', 'verdomme, die begint hier echt heet te worden' (als ik noten voor choco mixte). Via LETS geen reactie, ook familieleden hadden geen mixer op overschot... We hadden de aankoop kunnen uitstellen (met het risico dat het motorgedeelte in de tussentijd zou smelten), maar ik had hem sowieso begin volgend jaar gekocht.

Wat ik gekregen heb

• (bloem)potjes in verschillende groottes
• het schoonste uilenkleedje
• een onderbroek van GOEDvandoen (give-away en nek-aan-nekrace ;-) )
• naaigerief en een paar stijve tafellakens van een letser
• een paar schoenen van een letser (net de dag nadat ik zelf schoenen gekocht had..!)
• een verjaardagsboekje van .tonBouton (give-away)
• Allemaal rokjes
• tientallen prachtige lapjes van 10x10 van Elisse (swapke)

Conclusie

Misschien moet mijn standbeeld maar weer afgebroken worden, vier maanden en al evenveel 'zondes' ;-)

Ik ben zelf wel tevreden, ondanks de 'afwijkingen' van mijn eigen 'regels'. Maarrrr, bij nader inzien vind ik dat de uitdaging "1 jaar niets kopen" of "stoppen met shoppen" overbodig is, in mijn geval. Ik heb geen 20 paar schoenen, ik kan 'nieuwe schoenen kopen' (kunnen trouwens ook tweedehandse zijn, ik bedoel 'nieuw voor mij') niet 1 jaar uitstellen als mijn paar kapot is, want dan loop ik op blote voeten.


Voor de start van de uitdaging was ik al jaren bezig met consuminderen en consumanderen en 100 keer nadenken vooraleer iets te kopen. Dus ga ik gewoon daarmee verder. 1 jaar niets kopen draagt eigenlijk weinig bij als ik x en y dan toch volgend jaar zou kopen. Ik zou alleen maar dingen uitstellen, rokjes met blinde ritsen leren maken bijvoorbeeld. Wel ga ik verder met het niet-kopen van kleding, stofjes (totdat de voorraad zo goed als op is), wol voor mezelf en verzorgingsproducten (om meerdere redenen). Maar verder blijf ik dus de van-het-kopen-om-te-kopen-bevrijde, bewuste consuminderaar die ik al was.

Het leven in één dag

Life in a day is een film over het dagdagelijkse leven van 'gewone' mensen, gefilmd door diezelfde gewone mensen. Duizenden mensen over de hele wereld legden een stukje van 24 juli 2010 vast. De film werd een selectie van die fragmentjes. Grappige momenten, zoals het fragment van de zoon wiens auto als vuilbak dient en de vader die daar een opmerking over geeft; ontroerend, zoals het stukje waarin een man de rugwonden van zijn vrouw met kanker verzorgt en haar zegt dat ze er goed uitzien, gewoon om haar gerust te stellen; licht choquerend, bijvoorbeeld de man die vol trots het grote mes toont dat hij altijd bij zich heeft (met hem wil je geen problemen krijgen!), maar vooral allemaal 'echt'. Ik heb veel kroppen moeten wegslikken, zo aangrijpend waren sommige fragmenten. Mijn woorden kunnen niet genoeg benadrukken hoe geweldig ik de film vond, dus rest mij alleen nog aan te raden: kijk naar dit meesterwerk! ;-) 

Gratis via YouTube, ook met ondertitels in het Nederlands.

12 in 12 wordt 7 in 12

Puntje 12 van op het lijstje mag geschrapt worden: lapjes voor het wildbreiproject. Begin dit jaar breidde en haakte ik er een paar. Ook mijn mama, de moeder van mijn stiefvader en vriendin Evy deden onder lichte dwang van mijn kant hun bijdrage aan het wildbreiproject georganiseerd door de Aalsterse LETS-groep. 

Vandaag was het zover: de stad werd aangekleed met honderden lapjes. Voor het eerst dit jaar bleef ik zowaar drie uur in de stad, vooral om foto's van dit mooie LETS-project te kunnen nemen.

Helaas, de zon bleef zich verstoppen achter de wolken. De lappendekens voor op de betonnen stoelen hadden al preventief een regenjasje gekregen.

En ik vond ook een deel van de lapjes die mijn helpers en ik gemaakt hebben :-)

Wat 12 in 12 verder nog betreft: ik ben ook aan het verderwerken aan mijn eerste sok. Het gaat vooruit, maar wel in een zéér lage versnelling. Ik vind dat zelf niet verbazingwekkend: ik zit eigenlijk wel te prutsen met vijf potentiële moordwapens he. Schrik om mijn ogen uit te steken met die dunne naalden? Een beetje, ja. En dan altijd die naald wisselen voor de boordsteek... Maar goed, ik heb nog steeds geen steken laten vallen en an sich is het absoluut niet moeilijk. Gewoon een beetje prutswerk, af en toe ;-)

EDIT: "Absoluut niet moeilijk" kan ik alleen maar schrijven omdat ik de geweldige, uitgebreide handleiding van El*f maakt zelf gebruik!

Allemaal rokjes, deel 2

Vandaag was de A-lijn met paspel (en voering) aan de beurt, in maatje 8 jaar. Voor de rest van de week tekende ik ook al patronen voor andere rokjes over en er werden zelfs al stoffen klaargelegd... (in de hoop dat ik ergens in de loop van de week nog tijd zal hebben om te naaien ;-) ) Hoera voor vrije dagen!

Bon, terug naar het rokje van vandaag. Wat heb ik vandaag geleerd? (aka: notes to self...)

1. Bij het vorige A-lijn rokje met voering had ik het beleg en het rokgedeelte apart geknipt zoals voorgeschreven, maar was vergeten het beleg van tussenvoering te voorzien en vond het dus nogal nutteloos dat die twee delen van elkaar geknipt moesten worden. Ik had al lopen nadenken wat in godsnaam het nut was om die twee delen los te knippen en dan gewoon weer aan elkaar te naaien. Vandaag ging ik iets trager te werk, las de handleiding aandachtig en ontdekte het nut/doel van het apart knippen: versteviging van het beleg. Bij gebrek aan geschikte tussenvoering verstevigde ik het beleg gewoon door het samen te overlocken met een stuk stevige doch lelijke stof. 

Trouwens, een vraag aan de collega-naaisters: welke tussenvoering/vlieseline gebruiken jullie om beleg te verstevigen?

2. Smalle biais is handig om paspelband van te maken. Ik heb heel wat smalle biais, maar gebruik die zelden om randen af te werken omdat dat moeilijker om te verwerken is. Ik gebruik liever bredere... Maar voor paspelband is de smalle wel zeer bruikbaar.

Nu, één ieniemienie probleempje: het koord dat ik gebruik is zéér ruw, oneffen. Met de katoenen, bredere biais valt dat niet zo op, maar de dunne (én plastic) biais laat de oneffenheden wel meer 'doorschijnen'. Daardoor het spiraaleffect. Op zich vind ik het niet storend, maar misschien moet ik toch maar eens op zoek naar 'glad' koord om paspelband te maken. Bij Veritas? Of een webwinkel?

3. Na rolzoompjes zijn tweelingnaald-zomen mijn favoriete afwerking :-)

4. De paspel werk ik de volgende keer anders af. Misschien overbodig als je 'echt' paspelkoord gebruikt, maar mijn opvulkoord was vrij dik en niet echt soepel, met als gevolg dat de rits moeilijk open ging: het koord zit aan de uiteinden immers dubbel geplooid, waardoor de bijna blinde rits geklemd zat. Ik probeerde wat koord langs de binnenkant weg te knippen, maar na een paar keer de rits open en dicht te doen, kwam het koord langs de buitenkant ook los... Daarom dus de kleine herstelling... Dus: volgende keer 'echt' paspelkoord (in de hoop dat dat soepeler is en/of plat genaaid kan worden) OF aan de uiteinden afwerken zoals bij de Amsterdamtas (zoals op deze foto).

Al bij al vind ik het zelf wel een geslaagd rokje. Alhoewel ik twijfel of een 8-jarige dit nog wil dragen. Ik bedoel: Lady en de Vagebond, kennen de kinderen van vandaag dat nog?

Materiaal: Lady en de Vagebond-stof = gordijn gekregen van een letser, biais voor paspel = tweedehands, rits = van bij Sew Natural, geel platstuk = tweedehands (ex-gordijn?), niet zichtbare voering = tweedehands tafellakentje, 'tussenvoering' = lelijk Ikea-stofje.